Liturgia Słowa:

Iz 22, 19-23; Ps 138 (137), 1-2a. 2bc i 3. 6 i 8bc; Rz 11, 33-36;

Mt 16, 13-20

Gdy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, pytał swych uczniów: «Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego?» A oni odpowiedzieli: «Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków». Jezus zapytał ich: «A wy za kogo Mnie uważacie?» Odpowiedział Szymon Piotr: «Ty jesteś Mesjaszem, Synem Boga żywego». Na to Jezus mu rzekł: «Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony. Albowiem ciało i krew nie objawiły ci tego, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. Otóż i Ja tobie powiadam Ty jesteś Piotr – Opoka i na tej opoce zbuduję mój Kościół, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze kró­lestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie zwią­zane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie». Wtedy przykazał uczniom, aby nikomu nie mówili, że On jest Mesjaszem.

Komentarz

Ojciec objawia Piotrowi, kim jest Jezus. Sami własnymi siłami nigdy nie odkryjemy tajemnicy Bożego Syna. Piotr poznaje Jezusa, a Jezus objawi mu kim on jest w oczach Mesjasza. Błogosławione spojrzenia. Ten porywczy i zmienny Piotr w oczach Jezusa jest już skałą, na której będzie mógł się oprzeć Kościół. Bóg widzi o wiele dalej. Widzi nas takimi, jakimi możemy stawać się dzięki Jego łasce.

„Słowo na każdy dzień, Ewangelia 2014,

Droga, Prawda Życie” Edycja Św. Pawła