Liturgia Słowa:
Ez 33, 7-9; Ps 95 (94), 1-2. 6-7ab. 7c-9; Rz 13, 8-10;
Mt 18, 15-20
Jezus powiedział do swoich uczniów: «Gdy
twój brat zgrzeszy przeciw tobie, idź i upomnij go w cztery oczy. Jeśli cię
usłucha, pozyskasz swego brata. Jeśli zaś nie usłucha, weź ze sobą jeszcze
jednego albo dwóch, żeby na słowie dwóch albo trzech świadków opierała się cała
sprawa. Jeśli i tych nie usłucha, donieś Kościołowi. A jeśli nawet Kościoła nie
usłucha, niech ci będzie jak poganin i celnik. Zaprawdę, powiadam wam:
Wszystko, co zwiążecie na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążecie na
ziemi, będzie rozwiązane w niebie.
Dalej zaprawdę powiadam wam: Jeśli dwaj z was na ziemi zgodnie o coś prosić
będą, to wszystkiego użyczy im mój Ojciec, który jest w niebie. Bo gdzie są
dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich».
Komentarz
Wspólnota jest
wielkim darem! To w niej i dzięki niej dojrzewają relacje ludzkie oparte na
szacunku, miłości, przebaczeniu, poszukiwaniu wspólnego dobra. Bóg największą
troską otacza najbardziej pogubionych i pokrzywdzonych. Do takiej samej postawy
zaprasza i nas. A my często postępujemy zupełnie odwrotnie. Najpierw wszyscy
wiedzą o problemie jakieś osoby, potem niektórzy wiedzą coś więcej, na końcu
dowiaduje się sam zainteresowany i wtedy zamiast troszczyć się o tę osobę,
pozostawiamy ją samą sobie.
„Słowo na
każdy dzień, Ewangelia 2014,
Droga, Prawda Życie” Edycja Św. Pawła