Liturgia Słowa:

Lb 21, 4b-9; Ps 78 (77), 1-2. 34-35. 36-37. 38; Flp 2, 6-11;

J 3, 13-17

Jezus powiedział do Nikodema: «Nikt nie wstąpił do nieba, oprócz Tego, który z nieba zstąpił, Syna Człowieczego. A jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak potrzeba, by wywyższono Syna Człowieczego, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne. Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony».

Komentarz

Moc i wszechmoc, z którymi Bóg przyszedł do człowieka, nie można rozumieć w kategoriach czysto ludzkich. Jego moc bowiem to miłość, a Jego wszechmoc to miłosierdzie! Bóg nie zwyciężył zła w sposób wielki i spektakularny. Zwyciężył w sposób cichy i ukryty, stając się jedno z człowiekiem w jego największym cierpieniu, odrzuceniu, zagubieniu, biorąc na siebie konsekwencje tego, co człowieka niszczy najbardziej – jego grzechu!  Krzyż to wielkie wyznanie miłości. 

„Słowo na każdy dzień, Ewangelia 2014,

Droga, Prawda Życie” Edycja Św. Pawła