Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do Dziewicy poślubionej mężowi, imieniem Józef, z rodu Dawida; a Dziewicy było na imię Maryja.  Anioł wszedł do Niej i rzekł: «Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą».  Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co miałoby znaczyć to pozdrowienie.  Lecz anioł rzekł do Niej: «Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego ojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca».  Na to Maryja rzekła do anioła: «Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?»  Anioł Jej odpowiedział: «Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. A oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, która uchodzi za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego».  Na to rzekła Maryja: «Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według twego słowa». Wtedy odszedł od Niej anioł.

Komentarz

Maryja obdarowana przez Boga. Obdarowana ponad miarę – łaski pełna. Obdarowana Jezusem – Słowem Wcielonym. Takie obdarowanie budzi lęk. Jak to możliwe? Dlatego Bóg słowami Gabriela zaprasza Ją do ufności: „Nie bój się, Maryjo, bo Bóg cię obdarzył łaską”. Maryja przestaje się lękać, bo powierza się miłości Boga: „Tam, gdzie jest miłość nie ma lęku, doskonała miłość odrzuca lęk” (1 J 4, 18). Ona, która doświadczyła umiłowania ponad miarę i zostaje wypełniona łaską, pokornie zawierza się otrzymanemu darowi: „Jestem służebnicą Pana; niech mi się stanie według twego słowa”.      

„Słowo na każdy dzień, Ewangelia 2014,