Liturgia Słowa:
Dz 10, 25-26. 34-35.
44-48; Ps 98 (97), 1. 2-3ab. 3cd-4.; 1 J 4, 7-10
J 15, 9-17
Jezus powiedział do swoich uczniów: «Jak Mnie umiłował Ojciec, tak i Ja was umiłowałem. Wytrwajcie w miłości mojej! Jeśli będziecie zachowywać moje przykazania, będziecie trwać w miłości mojej, tak jak Ja zachowałem przykazania Ojca mego i trwam w Jego miłości. To wam powiedziałem, aby radość moja w was była i aby radość wasza była pełna. To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem. Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich. Wy jesteście przyjaciółmi moimi, jeżeli czynicie to, co wam przykazuję. Już was nie nazywam sługami, bo sługa nie wie, co czyni pan jego, ale nazwałem was przyjaciółmi, albowiem oznajmiłem wam wszystko, co usłyszałem od Ojca mego. Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili i by owoc wasz trwał, aby wszystko dał wam Ojciec, o cokolwiek Go prosicie w imię moje. To wam przykazuję, abyście się wzajemnie miłowali».
Komentarz
Jezus nie nazywa nas sługami, ale przyjaciółmi. To wielki przywilej i nobilitacja. Na mocy jego wcielenia otrzymaliśmy przywilej oglądania Boga twarzą w twarz. Zaprosił nas i nieustannie zaprasza do swojego stołu. Każdego dnia możemy karmić się duchowo owocami Jego męki i zmartwychwstania. Bóg wybrał nas po imieniu i powołał do uczestnictwa we wspólnocie wiernych, jaką jest Kościół. Dziękujmy Bogu każdego dnia za ten wielki dar i przywilej. Niech nasze uczciwe i pobożne życie będzie znakiem tego wybrania.
„Słowo na każdy dzień, Ewangelia 2015
Droga, Prawda i Życie‘'