Liturgia Słowa:
Dz 1, 1-11; Ps 47
(46), 2-3. 6-7. 8-9; Ef 1, 17-23;
Mk 16, 15-20
Jezus ukazawszy się Jedenastu powiedział do
nich: «Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu.
Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony; a kto nie uwierzy, będzie
potępiony. Tym zaś, którzy uwierzą, te znaki towarzyszyć będą: W imię moje złe
duchy będą wyrzucać, nowymi językami mówić będą; węże brać będą do rąk i
jeśliby co zatrutego wypili, nie będzie im szkodzić. Na chorych ręce kłaść będą
i ci odzyskają zdrowie». Po rozmowie z nimi Pan Jezus został wzięty do
nieba i zasiadł po prawicy Boga. Oni zaś poszli i głosili Ewangelię wszędzie, a
Pan współdziałał z nimi i potwierdzał naukę znakami, które jej towarzyszyły.
Komentarz
Ci, którzy z odwagą i zaufaniem idą i głoszą Ewangelię, otrzymują Boże błogosławieństwo. Pan współdziała z nami i wspomaga ich łaską. Czasem w obliczu naszych osobistych słabości i grzechów możemy poczuć się niegodni, by być głosicielami Chrystusowego orędzia. Jest to jednak pokusa. Bóg chce posłużyć się właśnie nami. Kto uwierzy i przyjmie chrzest, otrzyma Jego moc i tym samym zdolność do wypełniania misji wynikającej z chrześcijańskiego powołania. Chrystus wybrał na apostołów ludzi słabych i grzesznych. Wybiera także nas, abyśmy w Jego imię, poprzez świadectwo chrześcijańskiej miłości, wyrzucali „demony i uzdrawiali chorych”.
„Słowo na każdy dzień, Ewangelia 2015
Droga, Prawda i Życie‘