Liturgia Słowa:
Dz 2, 1-11; Ps 104 (103), 1ab i 24ac. 29bc-30. 31 i 34; 1 Kor 12, 3b-7. 12-13;
J 20, 19-23
Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam gdzie
przebywali uczniowie, drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami. Przyszedł
Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: «Pokój wam!» A to powiedziawszy,
pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie ujrzawszy Pana. A
Jezus znowu rzekł do nich: «Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was
posyłam». Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: «Weźmijcie Ducha
Świętego. Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie,
są im zatrzymane».
Komentarz
Zesłanie Ducha Świętego nadało nowej jakości życiu pierwszej wspólnoty uczniów. Po śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa żyli oni w niepewności i lęku. Drzwi pomieszczenia, gdzie przebywali, były zamknięte z obawy przed otoczeniem. Jezus, który do nich przychodzi, zaczyna od przekazania im znaku pokoju. Odblokowuje tym samym ich serca na przyjęcie darów, które zostaną na nich wylane przez Ducha Świętego. W ich życiu następuje teraz przełom. Stają się mocni i odważni. Drzwi pomieszczeń, w których się modlą, pozostają już na zawsze otwarte, a apostołowie pójdą w świat, aby odważnie głosić Ewangelię.
„Słowo na każdy dzień, Ewangelia 2015
Droga, Prawda i Życie‘