Liturgia Słowa:
Am 7, 12-15; Ps 85 (84), 9ab-10. 11-12. 13-14; Ef
1, 3-14;
Mk 6, 7-13
Jezus
przywołał do siebie Dwunastu i zaczął rozsyłać ich po dwóch. Dał im też władzę
nad duchami nieczystymi. I przykazał
im, żeby nic z sobą nie brali na drogę prócz laski: ani chleba, ani torby, ani
pieniędzy w trzosie. «Ale idźcie obuci w sandały i nie wdziewajcie dwóch
sukien». I mówił do nich: «Gdy do jakiego domu
wejdziecie, zostańcie tam, aż stamtąd wyjdziecie. Jeśli w jakim miejscu was nie
przyjmą i nie będą was słuchać, wychodząc stamtąd strząśnijcie proch z nóg
waszych na świadectwo dla nich». Oni więc
wyszli i wzywali do nawrócenia. Wyrzucali też wiele złych duchów oraz wielu
chorych namaszczali olejem i
uzdrawiali.
Komentarz
Jezus ceni prostotę
w życiu i zachowaniu uczniów. Gdy rozesłał ich w świat, aby głosili Ewangelię,
nakazał im, aby nie brali ze sobą nadmiaru rzeczy. Gromadząc dobra materialne,
bardzo łatwo ulegamy pokusom zachłanności lub łakomstwa. Przestajemy być wolni,
gdy dobra materialne biorą nad nami górę. Człowiek duchowo wolny nie
uwarunkowuje swojego zachowania ani od okoliczności, ani od osób. Gdy ktoś nie
akceptuje nas z powodu Ewangelii, którą wyznajemy, nie zatrzymujmy się na tym i
nie blokujmy się na ludzi. Róbmy to, do czego czujemy się powołani. Uczniowie
strząsają pył z nóg i idą dalej, głosząc Dobrą Nowinę i wypędzając złe duchy.
„Słowo na każdy dzień, Ewangelia 2015
Droga, Prawda i Życie‘