Liturgia Słowa:
Dz 2,1–11; Ps 104, 1ab i 24ac.29bc–30.31 i 34; 1 Kor 12,3b–7.12–13;
J 20,19–23
Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam gdzie przebywali
uczniowie, drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami. Przyszedł Jezus, stanął
pośrodku, i rzekł do nich: ”Pokój wam!”. A to powiedziawszy, pokazał im ręce i
bok. Uradowali się zatem uczniowie, ujrzawszy Pana. A Jezus znowu rzeki do nich: ”Pokój wam! Jak
Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam”. Po tych słowach tchnął na nich i
powiedział im: ”Weźmijcie Ducha Świętego. Którym odpuścicie grzechy, są im
odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane”.
Komentarz
Spotkanie wystraszonych uczniów ze Zmartwychwstałym nie
tylko dodało im odwagi, ale dzięki obdarowaniu ich Duchem Świętym uzdolniło ich
do podjęcia powierzonej im misji głoszenia prawdy o Bogu. Wydarzenia związane z
męką Jezusa tak bardzo wstrząsnęły uczniami, że nawet wieczorem w dniu
zmartwychwstania trwali oni w swoim odizolowaniu od świata. W tę rzeczywistość
braku nadziei wchodzi Jezus, który pomimo zadanej Mu śmierci, okazał się
zwycięzcą. Przestraszonym uczniom przynosi dar pokoju, który ma przemienić nie
tylko ich samych, ale ma stać się treścią głoszonego przez nich orędzia.
Jezusowy pokój jest inny niż ten, który mógł im zaoferować świat. Owego
ziemskiego pokoju jednak nie doświadczą. Posłani przez swojego Mistrza spotkają
się wielokrotnie z odrzuceniem i prześladowaniem, które prawie wszystkich z
nich doprowadzi do śmierci męczeńskiej. Pokój przyniesiony im przez Jezusa
związany jest z darem Ducha Świętego. To On będzie ich prowadził, wspierał w
powierzonej misji oraz uzdalniał do czynienia tego, co wielokrotnie czynił ich
Mistrz, gorsząc tych, którzy wołali: Kim On jest, skoro mówi bluźnierstwa? Kto
może odpuszczać grzechy, jeśli nie sam Bóg? (Łk 5, 21). Tak więc od tej pory
uczniowie będą uczestniczyć w sposób szczególny w misterium Boga, który wyzwala
człowieka z grzechu i śmierci, obdarzając życiem. Każdy z nas wezwany jest do
stawania się uczniem, do tego, aby dać się prowadzić i przemieniać Duchowi
Świętemu. On nie jest darem obiecanym jedynie małej grupie. Bóg w swojej
hojności posyła Go do serc nas wszystkich. Otwórzmy się na Niego i pozwólmy Mu
w nas działać.
Ewangelia 2017
Droga,
Prawda i Życie‘