Liturgia Słowa:
Am 6, 1a.4-7; Ps 146, 6c-7.8-9a.9bc-10; 1 Tm 6, 11-16;
Łk 16, 19-31
Jezus
powiedział do faryzeuszów: <<Żył pewnie człowiek bogaty, który ubierał
się w purpurę i bisior i dzień w dzień świetnie się bawił. U bramy jego placu
leżał żebrak okryty wrzodami, imieniem Łazarz. Pragnął on nasycić się odpadkami
ze stołu bogacza; nadto i psy przychodziły i lizały jego wrzody. Umarł żebrak i
aniołowie zanieśli go na łono Abrahama. Umarł także i bogacz i został
pogrzebany. Gdy w Otchłani, pogrążony w mękach, podniósł oczy, ujrzał z daleka
Abrahama i Łazarza na jego łonie. I zawołał: „Ojcze Abrahamie, ulituj się nade
mną i poślij Łazarza; niech koniec swego palca umoczy w wodzie i ochłodzi mój
język, bo strasznie cierpię w tym płomieniu”. Lecz Abraham odrzekł: „Wspomnij,
synu, że za życia otrzymałeś swoje dobra, a Łazarz przeciwnie, niedolę; teraz
on tu doznaje pociechy, a ty męki cierpisz. A prócz tego między nami a wami zionie
ogromna przepaść, tak że nikt, choćby chciał, stąd do was przejść nie może ani
stamtąd do nas się przedostać”. Tamten rzekł: „Proszę cię więc, ojcze, poślij
go do domu mojego ojca. Mam bowiem pięciu braci: niech ich przestrzeże, żeby i
oni nie przyszli na to miejsce męki”. Lecz Abraham odparł: „Mają Mojżesza i
Proroków, niechże ich słuchają”. Tamten odrzekł: „Nie, ojcze Abrahamie, lecz
gdyby kto z umarłych poszedł do nich, to się nawrócą”. Odpowiedział mu: „Jeśli
Mojżesza i Proroków nie słuchają, to choćby kto z umarłych powstał, nie
uwierzą”>>.
Komentarz
Przypowieść o bogaczu i Łazarzu
musimy mieć zawsze w pamięci, musi ona kształtować nasze sumienie. W świetle
tej przypowieści bogactwo i wolność oznaczają szczególną odpowiedzialność.
Bogactwo i wolność rodzą szczególne zobowiązania. A więc, w imię solidarności
łączącej nas wszystkich w ludzką wspólnotę, raz jeszcze głoszę godność każdej
osoby ludzkiej: obaj bogacz i Łazarz są istotami ludzkimi, obaj zostali
stworzeni na obraz i podobieństwo Boże, obaj zostali równie odkupieni przez
Chrystusa za wielką cenę, za cenę drogocennej krwi Chrystusa.
Bł. Jan
Paweł II