Liturgia Słowa:
Iz 49, 3. 5-6; Ps 40 (39) 2i 4ab. 7-8a. 8b-9.10; 1 Kor 1, 1-3;
J 1, 29-34
|
J |
an zobaczył Jezusa, nadchodzącego ku niemu, i
rzekł: «Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. To jest Ten, o którym
powiedziałem: „Po mnie przyjdzie Mąż, który mnie przewyższył godnością, gdyż
był wcześniej ode mnie”. Ja Go przedtem nie znałem, ale przyszedłem chrzcić
wodą w tym celu, aby On się objawił Izraelowi». Jan dał takie świadectwo:
«Ujrzałem Ducha, który jak gołębica zstępował z nieba i spoczął na Nim. Ja Go
przedtem nie znałem, ale Ten, który mnie posłał, abym chrzcił wodą, powiedział
do mnie: „Ten, nad którym ujrzysz Ducha zstępującego i spoczywającego nad Nim,
jest Tym, który chrzci Duchem Świętym”. Ja to ujrzałem i daję świadectwo,
że On jest Synem Bożym».
Komentarz
|
C |
ałe życie Jana
Chrzciciela było ukierunkowane na Mesjasza Bożego. Jan był tym, który miał go
wskazać narodowi wybranemu. Było to tak ważne, że temu celowi, tej woli Bożej,
którą odczytał – podporządkował całe swoje życie. Nie interesowały go ani
sława, ani bogactwo, ani wygodne życie. Także i my, jako chrześcijanie,
wskazujemy innym Chrystusa. Dobrze jest o tym pamiętać. Każdy inny człowiek, spotykając
się ze mną, ma prawo oczekiwać, że opowiem mu swoim życiem o Chrystusie!
„Słowo
na każdy dzień
Ewangelia 2014
Droga,
Prawda, Życie”
Edycja
Świętego Pawła