Liturgia Słowa:
Dz 2, 14a. 36-41; Ps
23 (22) 1-2ab. 2c-3. 4. 5. 6; 1 P 2, 20b-25;
J 10, 1-10
Jezus powiedział: «Zaprawdę,
zaprawdę powiadam wam: Kto nie wchodzi do owczarni przez bramę, ale wdziera się
inną drogą, ten jest złodziejem i rozbójnikiem. Kto jednak wchodzi przez bramę,
jest pasterzem owiec. Temu otwiera odźwierny, a owce słuchają jego głosu; woła
on swoje owce po imieniu i wyprowadza je. A kiedy wszystkie wyprowadzi, staje
na ich czele, a owce postępują za nim, ponieważ głos jego znają. Natomiast za
obcym nie pójdą, lecz będą uciekać od niego, bo nie znają głosu obcych».
Tę przypowieść opowiedział im Jezus, lecz oni
nie pojęli znaczenia tego, co im mówił. Powtórnie
więc powiedział do nich Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Ja jestem
bramą owiec. Wszyscy, którzy przyszli przede Mną, są złodziejami i
rozbójnikami, a nie posłuchały ich, owce. Ja jestem bramą. Jeżeli ktoś wejdzie
przeze Mnie, będzie zbawiony – wejdzie i wyjdzie, i znajdzie paszę. Złodziej
przychodzi tylko po to, aby kraść, zabijać i niszczyć. Ja przyszedłem po to,
aby owce miały życie i miały je w obfitości».
Komentarz
Ilu jest pasterzy, wodzów, autorytetów widziała historia
ludzkości. Większość z nich wybierała drogi na skróty, drogi łatwej
popularności, szybkiego sukcesu, chwilowych zwycięstw. Byli też i tacy, którzy
zapisali się chwalebnie na kartach historii
jako zdolni do poświęcania własnych interesów dla dobra większości.
Wejście przez Jezusa, który jest bramą, to przejąć Jego styl relacji z innymi.
To postawić w centrum autentyczną troskę o wzrost i dobro drugiego człowieka.
To odważnie stawać się ewangelicznym autorytetem, nie przez słowa lecz poprzez
posługę życia.
„Słowo na każdy dzień, Ewangelia 2014,
Droga, Prawda Życie” Edycja Św. Pawła