Liturgia Słowa:
Dz 13, 14. 43-52; Ps 100 (99), 1-2. 3. 4b-5ab; Ap 7,
9. 14b-17;
J 10, 27-30
Jezus
powiedział:
«Moje owce słuchają mego głosu,
a Ja znam je. Idą one za Mną i Ja daję im życie wieczne. Nie zginą one na wieki
i nikt nie wyrwie ich z mojej ręki. Ojciec mój, który Mi je dał, jest większy
od wszystkich. I nikt nie może ich wyrwać z ręki mego Ojca. Ja i Ojciec jedno
jesteśmy».
Komentarz
Znać w symbolice biblijnej to coś znacznie więcej niż tylko wiedzieć o kimś, jak się nazywa, kiedy ma urodziny oraz gdzie mieszka i pracuje. Znać to być z kimś w serdecznej, pełnej miłości relacji. Ta wzajemna znajomość oznacza silną osobową więź, która w Biblii została opisana jako bycie jednym ciałem (Rdz 2, 24) lub jesteśmy jedno. Bardzo pięknie jest ona ukazana w Ewangelii. Jezus mówi, że jako pasterz zna swoje owce, a ich odpowiedzią jest to, że Go słuchają i idą za Nim. Owce, czyli ci, którzy uwierzyli w Jezusa, przylgnęły do Niego. Pragną więc tworzyć z Nim jedno. Jezus odpowiada na to pragnienie i obdarza umiłowanych udziałem w swoim życiu. Jest to jedność na wieki, ponieważ nikt nie wyrwie ich z Jego ręki.
Ewangelia 2016
Droga,
Prawda i Życie‘