Liturgia Słowa:
Ne 8, 2-4a. 5-6. 8-10, Ps
19 (18), 8-9. 10 i 15, 1 Kor 12, 12-30 - dłuższe
Słowa Ewangelii według
Świętego Łukasza
Wielu już starało się
ułożyć opowiadanie o zdarzeniach, które się dokonały pośród nas, tak jak nam je
przekazali ci, którzy od początku byli naocznymi świadkami i sługami słowa.
Postanowiłem więc i ja zbadać dokładnie wszystko od pierwszych chwil i opisać
ci po kolei, dostojny Teofilu, abyś się mógł przekonać o całkowitej pewności
nauk, których ci udzielono. W owym czasie:
Powrócił Jezus mocą Ducha do Galilei, a wieść o Nim rozeszła się po całej
okolicy. On zaś nauczał w ich synagogach, wysławiany przez wszystkich.
Przyszedł również do Nazaretu, gdzie się wychował. W dzień szabatu udał się
swoim zwyczajem do synagogi i powstał, aby czytać.
Podano Mu księgę proroka Izajasza. Rozwinąwszy księgę, znalazł miejsce, gdzie
było napisane: «Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał
Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym
przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnymi, abym obwoływał rok łaski Pana».
Zwinąwszy księgę, oddał słudze i usiadł; a oczy wszystkich w synagodze były w
Niego utkwione.
Począł więc mówić do nich: «Dziś spełniły się te słowa Pisma, które
słyszeliście».
Komentarz
Czytajmy i rozważajmy Słowo
Jezus Chrystus otwiera dziś zwój Pisma Świętego, by tu i teraz objawić nam
prawdę o sobie i odpowiedzieć na każde nasze pytanie. Nie da się wyznawać
Mesjasza bez dogłębnej znajomości Starego Testamentu ani nie da się kochać
Zbawiciela bez umiłowania każdej litery Biblii. Poruszające jest świadectwo
ewangelisty Łukasza, który zapisał: zgodnie ze swoim zwyczajem wszedł do
synagogi i wstał, aby czytać. Zwyczaj regularnego czytania i rozważania Słowa
nie tylko wypełnia duszę słodyczą obecności Pana, ale także pozwala odkrywać
kolejne tajemnice Jego miłości, a nawet wchodzić w zażyłą bliskość z Tym, który
mówi do nas i nieustannie zsyła Ducha Świętego.