Liturgia Słowa:
2 Krl 5, 14-17; Ps 98 (97), 1. 2-3ab. 3cd-4; 2 Tm 2, 8-13;
Łk 17, 11-19
Stało się, że Jezus zmierzając do Jerozolimy
przechodził przez pogranicze Samarii i Galilei. Gdy wchodzili do pewnej wsi,
wyszło naprzeciw Niego dziesięciu trędowatych. Zatrzymali się z daleka i głośno
zawołali: «Jezusie, Mistrzu, ulituj się nad nami». Na ich widok rzekł do
nich: «Idźcie, pokażcie się kapłanom». A gdy szli, zostali oczyszczeni.
Wtedy jeden z nich widząc, że jest uzdrowiony, wrócił chwaląc Boga donośnym
głosem, upadł na twarz do nóg Jego i dziękował Mu. A był to Samarytanin.
Jezus zaś rzekł: «Czy nie dziesięciu zostało oczyszczonych? Gdzie jest
dziewięciu? Żaden się nie znalazł, który by wrócił i oddał chwałę Bogu, tylko
ten cudzoziemiec». Do niego zaś rzekł: «Wstań, idź, twoja wiara cię
uzdrowiła».
Komentarz
Uzdrowienie dziesięciu trędowatych pokazuje, jak wielkich rzeczy dokonuje Bóg w życiu człowieka, jeżeli jest się posłusznym Jego słowu. Zdumiewające jest, że odkrywa to jedynie Samarytanin, który poznał, że jest uzdrowiony i wrócił do Jezusa, aby Mu dziękować. Usłyszał wtedy znamienne słowa: Wstań, idź! Twoja wiara cię uzdrowiła. Wiara rzeczywiście ocala i zbawia człowieka, ponieważ daje udział w życiu Boga. Uzdrowiony Samarytanin otrzymał ten dar. Dlatego ze spokojem odszedł, bo wiedział, że został w pełni oczyszczony i zbawiony. My też powinniśmy wyrażać wdzięczności za Boży dar zbawienia w Jezusie. Posłuszeństwo słowu Bożemu jest również naszą drogą do uzdrowienia, a przede wszystkim do zbawienia.
Ewangelia 2016
Droga,
Prawda i Życie‘