Liturgia Słowa:
1 Krl 19, 16b. 19-21,
Ps 16 (15), 1b-2a i 5. 7-8. 9-10. 11, Ga 5, 1. 13-18
Łka 9, 51-62
Słowa
Ewangelii według Świętego Łukasza
Gdy dopełniały się dni wzięcia Jezusa z tego świata,
postanowił udać się do Jeruzalem, i wysłał przed sobą posłańców. Ci wybrali się
w drogę i weszli do pewnego miasteczka samarytańskiego, by przygotować Mu
pobyt. Nie przyjęto Go jednak, ponieważ zmierzał do Jeruzalem.
Widząc to, uczniowie Jakub i Jan rzekli: «Panie, czy chcesz, byśmy powiedzieli:
Niech ogień spadnie z nieba i pochłonie ich?»
Lecz On, odwróciwszy się, zgromił ich. I udali się do innego miasteczka.
A gdy szli drogą, ktoś powiedział do Niego: «Pójdę za Tobą, dokądkolwiek się
udasz».
Jezus mu odpowiedział: «Lisy mają nory i ptaki podniebne – gniazda, lecz Syn
Człowieczy nie ma miejsca, gdzie by głowę mógł położyć».
Do innego rzekł: «Pójdź za Mną». Ten zaś odpowiedział: «Panie, pozwól mi
najpierw pójść pogrzebać mojego ojca». Odparł mu: «Zostaw umarłym grzebanie ich
umarłych, a ty idź i głoś królestwo Boże».
Jeszcze inny rzekł: «Panie, chcę pójść za Tobą, ale pozwól mi najpierw pożegnać
się z moimi w domu». Jezus mu odpowiedział: «Ktokolwiek przykłada rękę do
pługa, a wstecz się ogląda, nie nadaje się do królestwa Bożego».
Komentarz
Właściwa
hierarchia
Panie, pozwól mi najpierw odejść i pogrzebać mojego ojca. Odpowiedź Jezusa
brzmi jak zaprzeczenie tego, co najgłębiej zakorzenione w sercu człowieka. Ten zwyczajny
odruch człowieka cywilizowanego wobec zmarłych może być aktem wielkiej miłości.
Ale przecież słów Jezusa nie można traktować z bezmyślną dosłownością. Znaczą o
wiele więcej, niż wydawałoby się nam po pierwszym przeczytaniu. Otóż Jezus nie
odradza nam spełnienia tego ważnego uczynku miłosierdzia, tylko przypomina, że
istnieje bardzo konkretna hierarchia dóbr, w której służenie Mu, pójście za
Nim, słuchanie Go, oddanie Mu życia jest na pierwszym miejscu. Wszystko inne ma
być temu poddane, wszystko inne jest mniej ważne.