Słowo na niedzielę

17.11.2013r. XXXIII Niedziela Zwykła


Liturgia Słowa:

Ml 3, 19-20.1; Ps 98, 5-6.7-8.9; 2 Tes 3, 7-12;

 Łk 21, 5-19


Gdy niektórzy mówili o świątyni, że jest przyozdobiona pięknymi kamieniami i darami, Jezus powiedział: «Przyjdzie czas, kiedy z tego, na co patrzycie, nie zostanie kamień na kamieniu, który by nie był zwalony». 
Zapytali Go: «Nauczycielu, kiedy to nastąpi? I jaki będzie znak, gdy się to dziać zacznie?»  Jezus odpowiedział: «Strzeżcie się, żeby was nie zwiedziono. Wielu bowiem przyjdzie pod moim imieniem i będą mówić: „Ja jestem” oraz „nadszedł czas”. Nie chodźcie za nimi. I nie trwóżcie się, gdy posłyszycie o wojnach i przewrotach. To najpierw musi się stać, ale nie zaraz nastąpi koniec».  Wtedy mówił do nich: «Powstanie naród przeciw narodowi i królestwo przeciw królestwu. Będą silne trzęsienia ziemi, a miejscami głód i zaraza; ukażą się straszne zjawiska i wielkie znaki na niebie.  Lecz przed tym wszystkim podniosą na was ręce i będą was prześladować. Wydadzą was do synagog i do więzień oraz z powodu mojego imienia wlec was będą do królów i namiestników. Będzie to dla was sposobność do składania świadectwa. Postanówcie sobie w sercu nie obmyślać naprzód swej obrony. Ja bowiem dam wam wymowę i mądrość, której żaden z waszych prześladowców nie będzie się mógł oprzeć ani się sprzeciwić. A wydawać was będą nawet rodzice i bracia, krewni i przyjaciele i niektórych z was o śmierć przyprawią. I z powodu mojego imienia będziecie w nienawiści u wszystkich. Ale włos z głowy wam nie zginie. Przez swoją wytrwałość ocalicie wasze życie».

 

 

Komentarz


W wielu epokach i w wielu miejscach chrześcijanie stawali się przedmiotem nienawiści i prześladowań. Doświadczyli również pocieszającej obietnicy Zbawiciela: „Ale włos z głowy wam nie zginie. Przez swoją wytrwałość ocalicie wasze życie”. Wystarczy czytać Acta Martyrum, ażeby przekonać się o tym, iż najwięksi świadkowie Chrystusa i wyznawcy wiary nie ocalili swego doczesnego życia. Z wielką odwagą szli na śmierć, gdyż mieli świadomość, że idąc ku śmierci za Chrystusa, zbliżają się zarazem do pełni tego boskiego życia, które Chrystus objawił człowiekowi w tajemnicy paschalnej.

Bł. Jan Paweł II