Liturgia Słowa:
Iz 2, 1-5;
Ps 122 (121) 1-2. 4-5. 6-7. 8-9; Rz 13, 11-14;
Łk 24, 37-44
Jezus powiedział do
swoich uczniów: «Jak było za dni Noego, tak będzie z przyjściem Syna
Człowieczego. Albowiem jak w czasie przed potopem jedli i pili, żenili się i za
mąż wydawali aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki, i nie spostrzegli się, że
przyszedł potop i pochłonął wszystkich, tak również będzie z przyjściem Syna
Człowieczego. Wtedy dwóch będzie w polu: jeden będzie wzięty, drugi zostawiony.
Dwie będą mleć na żarnach: jedna będzie wzięta, druga
zostawiona. Czuwajcie więc, bo nie wiecie, w którym dniu Pan wasz
przyjdzie. A to rozumiejcie: Gdyby gospodarz wiedział, o której porze nocy
złodziej ma przyjść, na pewno by czuwał i nie pozwoliłby włamać się do swego
domu. Dlatego i wy bądźcie gotowi, bo w chwili, której się nie domyślacie, Syn
Człowieczy przyjdzie».
Komentarz
Orędzie Adwentu jest związane ze zbliżającym się
przyjściem Syna Człowieczego. Tej świadomości odpowiada wezwanie do czuwania:
„Czuwajcie więc, bo nie wiecie, w którym dniu Pan wasz przyjdzie. Bądźcie gotowi, bo w chwili, której się nie
domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie”. Oczekiwanie to, które skierowane jest ku
przyszłości, jest nam zawsze ukazywane jako chwila już bliska i obecna. W dziele zbawienia nie można
niczego odkładać na później. Ważne jest każde „teraz”! „Teraz bowiem zbawienie
jest bliżej nas niż wtedy, gdybyśmy uwierzyli”.
Bł. Jan
Paweł II