Liturgia Słowa:
Dz 8, 5-8. 14-17; Ps
66 (65) 1-3a. 4-5. 6-7a. 16 i 20; 1 P 3, 15-18;
J 14, 15-21
Jezus powiedział do
swoich uczniów: «Jeżeli Mnie miłujecie, będziecie zachowywać moje
przykazania. Ja zaś będę prosił Ojca, a innego Pocieszyciela da wam, aby z wami
był na zawsze, Ducha Prawdy, którego świat przyjąć nie może, ponieważ Go nie
widzi ani nie zna. Ale wy Go znacie, ponieważ u was przebywa i w was
będzie. Nie zostawię was sierotami: Przyjdę do was. Jeszcze chwila, a
świat nie będzie już Mnie oglądał. Ale wy Mnie widzicie, ponieważ Ja żyję i wy
żyć będziecie. W owym dniu poznacie, że Ja jestem w Ojcu moim, a wy we Mnie i
Ja w was. Kto ma przykazania moje i zachowuje je, ten Mnie miłuje. Kto
zaś Mnie miłuje, ten będzie umiłowany przez Ojca mego, a również Ja będę go
miłował i objawię mu siebie».
Komentarz
Miłość to nie tylko piękne słowa, głębokie poruszenia serca,
to przede wszystkim konkretne czyny wyrażające poszukiwanie dobra drugiego
człowieka. Najpełniej wyrażany naszą miłość Bogu poprzez wierność Jego
przykazaniom. Wierność ta otwiera nas na przyjęcie daru Ducha Świętego, który
sprawia, że potrafimy dostrzegać realną obecność i działanie Jezusa w naszym
życiu. Nie jesteśmy sierotami, osobami pozostawionymi samymi sobie. Bóg
nieustanie wspiera nasze pragnienia dążenia ku Niemu.
„Słowo na każdy dzień, Ewangelia 2014,
Droga, Prawda Życie” Edycja Św. Pawła