Liturgia Słowa:
Dz 2, 1-11; Ps 104 (103), 1ab i 24ac. 29bc-30. 31 i 34; 1 Kor 12, 3b-7. 12-13 ;
J 20, 19-23
Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam gdzie
przebywali uczniowie, drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami. Przyszedł
Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: «Pokój wam!» A to powiedziawszy,
pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie ujrzawszy Pana. A
Jezus znowu rzekł do nich: «Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was
posyłam». Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: «Weźmijcie Ducha
Świętego. Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie,
są im zatrzymane».
Komentarz
Duch Święty towarzyszył życiu i misji Jezusa od wcielenia aż
do wniebowstąpienia. Tak samo towarzyszy
życiu każdemu z nas od momentu chrztu Świętego aż do śmierci. Duch daje nam
życie Boże, wypełnia serca nasze miłością Boga samego, wskrzesza nas ze
śmierci, czyli z naszych grzechów , do nowego życia w łasce. Jest nieustannie
przy nas, aby nas chronić, prowadzić, pocieszać, uświęcać. Jego obecność jest
dla nas tajemnicą i radością, zaskoczeniem i pokojem, entuzjazmem i mocą!
„Słowo na każdy dzień, Ewangelia 2014,
Droga, Prawda Życie” Edycja Św. Pawła