Liturgia Słowa:
1 Krl 3, 5. 7-12; Ps 119 (118), 57 i 72. 76-77. 127-128. 129-130; Rz 8, 28-30;
Jezus opowiedział tłumom taką
przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do skarbu ukrytego w roli.
Znalazł go pewien człowiek i ukrył ponownie. Uradowany poszedł, sprzedał
wszystko, co miał, i kupił tę rolę. Dalej, podobne jest królestwo
niebieskie do kupca, poszukującego pięknych pereł. Gdy znalazł jedną drogocenną
perłę, poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił ją. Dalej, podobne jest
królestwo niebieskie do sieci, zarzuconej w morze i zagarniającej ryby
wszelkiego rodzaju. Gdy się napełniła, wyciągnęli ją na brzeg i usiadłszy,
dobre zebrali w naczynia, a złe odrzucili. Tak będzie przy końcu świata wyjdą
aniołowie, wyłączą złych spośród sprawiedliwych i wrzucą w piec rozpalony; tam
będzie płacz i zgrzytanie zębów. Zrozumieliście to
wszystko?». Odpowiedzieli Mu: «Tak jest». A On rzekł do nich:
«Dlatego każdy uczony w Piśmie, który stał się uczniem królestwa niebieskiego,
podobny jest do ojca rodziny, który ze swego skarbca wydobywa rzeczy nowe i
stare».
Komentarz
Skarb, drogocenna perła, sieć
pełna ryb – to obrazy, które mówią o obfitości, bogactwie, wartości. To
człowiek jest tak cenny i wartościowy w oczach Boga. Poprzez dar zbawienia Bóg
jeszcze bardziej oczyszcza człowieka, oddzielając dobro od zła, aby jego wartość
i godność była jeszcze większa. Sztuką życia i mądrością ubogacają każdego
ucznia Chrystusa jest umieć łączyć nowe ze starym, boże z ludzkim.
„Słowo na
każdy dzień, Ewangelia 2014,
Droga, Prawda Życie” Edycja Św. Pawła