Liturgia Słowa:
Rdz 9, 8-15; Ps 25 (24), 4-5. 6-7bc. 8-9; 1 P 3,
18-22
Mk 1, 12-15
Duch wyprowadził Jezusa na pustynię.
Czterdzieści dni przebył na pustyni, kuszony przez szatana. Żył tam wśród
zwierząt, aniołowie zaś Mu usługiwali.
Po uwięzieniu Jana przyszedł Jezus do Galilei i głosił Ewangelię Bożą. Mówił:
«Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w
Ewangelię».
Komentarz
Pustynia jest zawsze szkołą pokory i wolności. Kiedy Bóg
wyprowadzał nas na pustynię, wówczas chcę abyśmy poznali samych siebie przez
pryzmat naszych słabości i ograniczeń. Na pustyni uczymy się też w nowy sposób
patrzeć na Boga, bo wtedy jesteśmy zdani tylko na Niego. Pustynią w naszym
życiu może być dla nas choroba, czas smutku związanego ze stratą kogoś
bliskiego, czas, gdy poczuliśmy się zdradzeni, opuszczeni i poniżeni. W sposób
instynktowny chcielibyśmy zazwyczaj uniknąć pustyni. Spróbujmy zatem tym razem
przyjąć pustynie nie jako przekleństwo, ale jako dar Boga dla nas.
„Słowo na
każdy dzień, Ewangelia 2015
Droga,
Prawda i Życie ‘