Liturgia Słowa:
Jr 1, 4-5. 17-19; Ps
71 (70), 1-2. 3-4a. 5-6ab. 15ab i 17; 1 Kor 12, 31 – 13, 13;
Łk 4, 21-30
Nazarecie w synagodze, po czytaniu z proroctwa Izajasza, Jezus powiedział: «Dziś spełniły się te słowa Pisma, któreście słyszeli». A wszyscy przyświadczali Mu i dziwili się pełnym wdzięku słowom, które płynęły z ust Jego. I mówili: «Czyż nie jest to syn Józefa?». Wtedy rzekł do nich: «Z pewnością powiecie Mi to przysłowie: „Lekarzu, ulecz samego siebie”; dokonajże i tu w swojej ojczyźnie tego, co wydarzyło się, jak słyszeliśmy, w Kafarnaum». I dodał: «Zaprawdę powiadam wam: Żaden prorok nie jest mile widziany w swojej ojczyźnie. Naprawdę mówię wam: Wiele wdów było w Izraelu za czasów Eliasza, kiedy niebo pozostawało zamknięte przez trzy lata i sześć miesięcy, tak że wielki głód panował w całym kraju; a Eliasz do żadnej z nich nie został posłany, tylko do owej wdowy w Sarepcie Sydońskiej. I wielu trędowatych było w Izraelu za proroka Elizeusza, a żaden z nich nie został oczyszczony, tylko Syryjczyk Naaman». Na te słowa wszyscy w synagodze unieśli się gniewem. Porwali się z miejsca, wyrzucili Go z miasta i wyprowadzili aż na stok góry, na której ich miasto było zbudowane, aby Go strącić. On jednak przeszedłszy pośród nich oddalił się.
Komentarz
Zadziwienie czyjąś osobą może przerodzić się w dwie
zupełnie różne postawy. Może to być albo fascynacja przechodząca wręcz w
uwielbienie, albo sceptycyzm wynikający z wielu wątpliwości. Jezus, budzący
przecież zadziwienie po dziś dzień, spotykał się z tymi dwoma postawami u
ludzi. Była fascynacja, która sprawiła, że wiernie szły za Nim tłumy. Słuchali
Go z podziwem, ponieważ Jego słowa stanowiły nową naukę z mocą. Ale był też
sceptycyzm, niedowierzanie Jego słowom i cudom. Ten drugi przypadek, znamienne,
miał miejsce w Nazarecie. Sceptycyzm oraz lekceważenie rodziły się z faktu, że
jest to syn Józefa. Bardzo to smutne, że dobra znajomość Proroka budzi jedynie
wątpliwości względem Niego.
„Słowo na każdy dzień, Ewangelia 2016
Droga,
Prawda i Życie‘