Liturgia Słowa:
Rdz 15, 5-12. 17-18; Ps 27 (26), 1. 7-8a. 8b-9abc.
13-14; Flp 3, 17 – 4, 1 ;
Łk 9, 28b-36
Jezus wziął z sobą Piotra, Jana i Jakuba i
wyszedł na górę, aby się modlić. Gdy się modlił, wygląd Jego twarzy się
odmienił, a Jego odzienie stało się lśniąco białe. A oto dwóch mężów rozmawiało
z Nim. Byli to Mojżesz i Eliasz. Ukazali się oni w chwale i mówili o Jego
odejściu, którego miał dokonać w Jerozolimie. Tymczasem Piotr i towarzysze snem
byli zmorzeni. Gdy się ocknęli, ujrzeli Jego chwałę i obydwóch mężów, stojących
przy Nim. Gdy oni odchodzili od Niego, Piotr rzekł do Jezusa: «Mistrzu,
dobrze, że tu jesteśmy. Postawimy trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla
Mojżesza i jeden dla Eliasza.» Nie wiedział bowiem, co mówi. Gdy jeszcze to
mówił, zjawił się obłok i osłonił ich; zlękli się, gdy weszli w obłok.
A z obłoku odezwał się głos: «To jest Syn mój wybrany, Jego słuchajcie.» W
chwili, gdy odezwał się ten głos, Jezus znalazł się sam. A oni zachowali
milczenie i w owym czasie nikomu nic nie oznajmili o tym, co widzieli. Jezus
wziął z sobą Piotra, Jana i Jakuba i wyszedł na górę, aby się modlić. Gdy się
modlił, wygląd Jego twarzy się odmienił, a Jego odzienie stało się lśniąco
białe. A oto dwóch mężów rozmawiało z Nim. Byli to Mojżesz i Eliasz. Ukazali
się oni w chwale i mówili o Jego odejściu, którego miał dokonać w Jerozolimie.
Tymczasem Piotr i towarzysze snem byli zmorzeni. Gdy się ocknęli, ujrzeli Jego
chwałę i obydwóch mężów, stojących przy Nim. Gdy oni odchodzili od Niego,
Piotr rzekł do Jezusa: «Mistrzu, dobrze, że tu jesteśmy. Postawimy trzy
namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza.» Nie
wiedział bowiem, co mówi. Gdy jeszcze to mówił, zjawił się obłok i osłonił ich;
zlękli się, gdy weszli w obłok. A z obłoku odezwał się głos: «To jest Syn
mój wybrany, Jego słuchajcie.» W chwili, gdy odezwał się ten głos, Jezus znalazł
się sam. A oni zachowali milczenie i w owym czasie nikomu nic nie
oznajmili o tym, co widzieli.
Komentarz
Czas wielkopostnego wpatrywania się w krzyż Jezusa zostaje rozpromieniony jasnością Jego Przemienienia. Na wysoką górę, wyższą niż Golgota, zostają zaproszeni wybrani uczniowie. Im, zmierzającym z Jezusem do Jerozolimy na święto Paschy, i nam, przygotowującym się do świąt paschalnych, objawia się sens i cel drogi, którą idzie Jezus. On wzywa każdego, kto chce być Jego uczniem, aby wziął krzyż i szedł za Nim. Nie wiemy, na ile Piotra utwierdziła w tym rozmowa o odejściu Jego Mistrza. Wiadomo jednak, że zapowiedź zmartwychwstania i przyszłej chwały Mesjasza chce on przedłużyć, stawiając namioty. Pragnienie zamieszkania na górze jest wyrazem ludzkiego pragnienia nieba. Dla nas także jest przygotowana ta chwała.
„Słowo na każdy dzień, Ewangelia 2016
Droga,
Prawda i Życie‘