Liturgia
Słowa:
2 Sm 5, 1-3 ; Ps 122 (121), 1-2. 4-5; Kol 1, 12-20 ;
Łk
23, 35-43
Gdy ukrzyżowano Jezusa, lud stał i patrzył.
Lecz członkowie Wysokiej Rady drwiąco mówili: «Innych wybawiał, niechże teraz
siebie wybawi, jeśli On jest Mesjaszem, Wybrańcem Bożym». Szydzili z
Niego i żołnierze; podchodzili do Niego i podawali Mu ocet, mówiąc: «Jeśli Ty
jesteś królem żydowskim, wybaw sam siebie». Był także nad Nim napis w
języku greckim, łacińskim i hebrajskim: «To jest Król żydowski». Jeden ze
złoczyńców, których tam powieszono, urągał Mu: «Czy Ty nie jesteś Mesjaszem?
Wybaw więc siebie i nas». Lecz drugi, karcąc go, rzekł: «Ty nawet Boga
się nie boisz, chociaż tę samą karę ponosisz? My przecież sprawiedliwie,
odbieramy bowiem słuszną karę za nasze uczynki, ale On nic złego nie
uczynił». I dodał: «Jezu, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego
królestwa». Jezus mu odpowiedział: «Zaprawdę, powiadam ci: Dziś ze Mną
będziesz w raju».
Komentarz
Każde ziemskie królestwo przemija i każda ziemska potęga upada, a Chrystus Król żyje i wszystko w Nim istnieje. On króluje przez miłość, a nie przez rozkazy i ustawy. Dlatego pragnie, aby wszyscy byli w Jego królestwie i swoim słowem wprowadza tego, kto szczerze się nawraca. Jezus ma więc władzę, ale objawia ją jako niewolnik ofiarowany za każdego z nas, bo królestwo Jego nie jest z tego świata. Dowodem Jego władzy i miłości są słowa: Zapewniam cię: Dzisiaj ze Mną będziesz w raju. Chrystus Król czeka na nas cierpliwie na krzyżu, abyśmy zapragnęli Jego panowania. Cierpliwie, bo jest innym królem niż wszyscy pozostali władcy. Jeszcze w godzinie śmierci daje On każdemu z nas szansę na nawrócenie.
Ewangelia 2016
Droga,
Prawda i Życie‘